partyzantów i weteranów (czerwiec 1947–lipiec 1953), w ministerstwie obrony (lipiec 1953–luty 1954, lipiec 1958–marzec 1960) i spraw zagranicznych (grudzień 1962–grudzień 1963). W latach 1953–1985 sekretarz Najwyższej Rady Obrony, konstytucyjnego organu nadzorującego siły zbrojne. W 1967 wszedł w skład Komisji Europejskiej kierowanej przez Jeana Reya, odpowiadając za stosunki zewnętrzne. Po 1970 zajął się działalnością akademicką i w sektorze pozarządowym (m.in. jako prezes instytutu studiów europejskich im. Alcide De Gasperiego).
Odznaczenia W 1970 odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej I klasy.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni we Włoszech Kategoria:Członkowie ruchu oporu w czasie II wojny światowej Kategoria:Komisarze Unii Europejskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Alessandrii Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Włoscy działacze Akcji Katolickiej Kategoria:Włoscy nauczyciele Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Rzymie Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1999