Trzon o wysokości 0,2–0,6 cm i szerokości 0,05–0,07 cm, białawy. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki szkliste, słabo rozgałęzione, w niektórych kolekcjach występują liczne, cylindryczne lub niemal cylindryczne pilo- i kaulocystydy. Mają cienkie lub lekko pogrubione ściany; dotyczy to zwłaszcza znajdujących na trzonie, które są raczej dłuższe, do 70 × 5–7 µm, i czasami mają poprzeczną septę. U starszych okazów następuje pogrubienie hymenium. Cystydy liczne, długie, cylindryczne lub nieco wrzecionowate, zaczynające się w tramie tuż nad hymenium i wyrastające ponad podstawki do 40, a nawet 50 µm. Cystydy mają długość do 55 µm i szerokość 5-10 µm, są nieseptowane i mają cienkie lub lekko pogrubione, szkliste ściany. Podstawki 2-4-zarodnikowe, maczugowate, 13–20 × 4–5 µm (według Maire), lub 4 zarodnikowe, 11–18 × 3–4,5 µm (według Lentza). Zarodniki 3,5–4,5 × 2–2,5 µm (według Reida), 4–6 × 1,5–2,5 µm (według Maire), 3,5–5,5 × 1,75–2,5 urn (według Lundella i Nannfeldta), 3,5–5 × 2–3 µm (według Lentza), szkliste, eliptyczne, ale często bardzo nieliczne.