Prosoma ma karapaks dłuższy niż szeroki, najszerszy przy tylnej krawędzi, mocniej niż u P. glimmei, wszędzie gęsto granulowany, o granulacji wchodzącej na bruzdę środkową, która z kolei jest wąska i wyraźna na przedzie a płytka w tyle. Na dwupłatowym przednim brzegu karapaksu wyrastają trzy pary szczecinek. Wzgórek oczny jest niski, oczy środkowe mają od 0,1 do 0,2 mm średnicy, a spośród dwóch lub trzech par oczu bocznych tylna jest najmniejsza. Szczękoczułki mają szczypce o palcu nieruchomym krótszym od ich średnicy i zaopatrzonym w dwa guzki, a palcu ruchomym krótszym od ich długości i zaopatrzonym w dwa ząbki subdystalne na grzbiecie oraz wyraźną serrurlę i gładkie żeberko na spodzie. Nogogłaszczki mają na udzie silne i grubo granulowane żeberka grzbietowo-wewnętrzne, zewnętrzno-środkowe, grzbietowo-zewnętrzne, brzuszno-wewnętrzne i wewnętrzno-środkowe, a na rzepce silne i grubo granulowane żeberka grzbietowo-wewnętrzne, grzbietowo-zewnętrzne, brzuszno-wewnętrzne i brzuszno-zewnętrzne, granulowane i dobrze wykształcone żeberko wewnętrzno-środkowe oraz słabiej wykształcone żeberko zewnętrzno-środkowe brzuszne. Szczypce mają cztery trichobotria w szeregu brzusznym oraz palec nieruchomy z sześcioma szeregami granuli i siedmioma wewnętrznymi ząbkami dodatkowymi.