Mario Pomilio (ur. 14 stycznia 1921 w Orsogni, zm. 3 kwietnia 1990 w Neapolu) – włoski pisarz, dziennikarz i nauczyciel, poseł do Parlamentu Europejskiego II kadencji.
Życiorys Syn nauczyciela szkoły podstawowej Tommaso i Emmy Di Lorenzo. Przez krótki czas walczył na froncie II wojny światowej. W 1945 ukończył studia z literaturoznawstwa w Scuola Normale di Pisa, pisząc pracę magisterską o fikcji Luigiego Pirandello. Kształcił się następnie na uczelniach w Paryżu i Brukseli, prowadząc badania nad Francesco Petrarcą. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel literatury w szkołach średnich i konserwatorium muzycznym w Neapolu, w 1979 został także wykładowcą współczesnej literatury włoskiej na prywatnej uczelni Università degli Studi „Suor Orsola Benincasa” w tym mieście. Pierwsze eseje publikował już na początku lat 40., jednak w 1954 opublikował pierwszą powieść, która przyniosła mu uznanie. W kolejnych latach publikował szereg powieści, esejów i jeden tom poezji. W latach 40. zajął się działalnością krytyka i historyka literatury, publikując kilka monografii. Pisał również do gazet i periodyków literackich, m.in. „Le ragioni narrative”;