W 1925 roku, tramwaje linii do Zgierza przeniesiono na pętlę tramwajową na Bałuckim Rynku w Łodzi, a w 1939 roku Hitlerowcy przenieśli tramwaje linii zgierskiej na Plac Wolności.
W międzyczasie planowano towarowe połączenie zgierskiego dworca kolei normalnotorowej z budynkami lokalnego przedsiębiorstwa chemicznego na zachodzie miasta (znanego później jako Park Przemysłowy 'Boruta"), z wykorzystaniem dotychczasowej infrastruktury, inwestując w przebudowę zaledwie trzech ulic - dzisiejszej Kolejowej, ulicy Jana Śniechowskiego oraz Andrzeja Struga. Pomysł został zrealizowany w roku 1921, lecz w ograniczonym zakresie, przegrywając w dalszych latach z konkurencyjnymi środkami transportu. Najdłużej eksploatowanym fragmentem tego przedsięwzięcia, istniejącym aż do XXI wieku, był odcinek w ulicy Kolejowej (od dzisiejszej ulicy Łódzkiej do dworca kolejowego), służący w pierwszych latach także jako krańcówka linii ozorkowskiej, a następnie jako miejska towarowa bocznica tramwajowa.