Leszek Ulandowski (ur. 4 października 1949 w Lubostroniu) – generał Wojska Polskiego, oficer Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych i Biura Ochrony Rządu.

Życiorys Leszek Ulandowski urodził się 4 października 1949 r. w Lubostroniu (woj. kujawsko-pomorskie), gdzie spędził dzieciństwo i ukończył szkołę podstawową. W 1963 rozpoczął naukę w IV Liceum Ogólnokształcącym w Bydgoszczy, które ukończył w 1967 r.. Służbę wojskową rozpoczął w 1967 r. jako słuchacz podchorąży w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. T. Kościuszki we Wrocławiu, którą ukończył w 1971 r. w stopniu podporucznika. Po ukończeniu uczelni rozpoczął zawodową służbę wojskową w Nadwiślańskich Jednostkach Wojskowych MSW w Warszawie, którą pełnił na różnych stanowiskach do 1999 r. Od 1971 do 1979 r. był kolejno dowódcą plutonu, dowódcą kompanii i szefem szkolenia batalionu w 1 Warszawskiej Brygady Zmotoryzowanej im. Czwartaków AL. W latach 1980–1983 studiował w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. Po ukończeniu studiów w 1985 r. został wyznaczony na stanowisko oficera operacyjnego w Oddziale Operacyjnym Dowództwa Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych, a od 1986 r. został zastępcą dowódcy ds. liniowych 1 Warszawskiej Brygady Zmotoryzowanej im. Czwartaków AL.