Czarny tulipan (, , ) – francusko-włosko-hiszpański film płaszcza i szpady z 1964 roku w reżyserii Christiana-Jaque’a. Mimo tytułu nie ma nic wspólnego z powieścią Aleksandra Dumasa o tym samym tytule.

Fabuła W czerwcu 1789 roku, w Roussillon zamaskowany rozbójnik zwany Czarnym Tulipanem budzi postrach wśród tamtejszej arystokracji. Baron La Mouche, naczelny szef policji domyśla się, że jest to hrabia Guillaume de Saint-Preux, ku niedowierzaniom innych. Zasadza obławę na Czarnego Tulipana i w walce rani go szpadą w lewy policzek, dzięki czemu będzie w stanie go rozpoznać po szramie i zdemaskować. Brignol, wspólnik Czarnego Tulipana na jego prośbę przywozi jego młodszego brata Juliena, który sympatyzuje z ideałami zwolenników rewolucji. Julien ma udawać Guillaume’a, dopóki temu nie zagoi się rana. Julien musi w jego imieniu przybyć do Paryża na spotkanie polityczne u markiza de Vigogne. Guillaume jest również sekretnym kochankiem jego żony – Catherine.

W Paryżu Julien po upadku z konia jest leczony u mieszczanina Plantina, weterana rewolucji amerykańskiej. Zakochuje się w jego córce – Caro, ze wzajemnością.