Tekst Grecki tekst Nowego Testamentu reprezentuje bizantyjską tradycję tekstualną. Aland umieścił go w kategorii V. Rękopis został zbadany metodą wielokrotnych wariantów Claremont Profile Method w Łk 1 i Łk 20, w których reprezentuje standardowy tekst bizantyjski (Kx). W Łk 10 nie zbadano tekstu tą metodą.
Historia thumb| Folio 158 recto, subscriptio. Skryba podał w kolofonie swoje imię (Νικήτας Μαυρώνης), a także datę sporządzenia rękopisu i miał to być 6794 rok od stworzenia świata (σψϟδ). Z tego względu rękopis datowany jest na rok 1286. Od tego samego skryby pochodzi też minuskuł 341. Miejsce powstania rękopisu jest nieznane, sugeruje się, że mógł powstać w Trapezuncie.
Rękopis wielokrotnie zmieniał właścicieli. W XIV wieku należał do Kommenów w Trapezuncie. W roku 1636 znalazł się w Skutari. William Laud wszedł w posiadanie rękopisu w roku 1640. Przekazał go później Bibiotece Bodlejańskiej. John Mill wykorzystał go w swym wydaniu (jako Laudianus 5).
Johann Jakob Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu, nadał mu numer 52 i sporządził jego opis. Griesbach sprawdził niektóre jego warianty. Nie jest wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.