Po II wojnie światowej współtworzył lokalne struktury Wolnej Partii Demokratycznej, został członkiem Międzynarodówki Liberalnej. Początkowo był przedstawicielem Niemiec przy francuskich i amerykańskich władzach okupacyjnych.Od 1946 do 1947 członek landtagu Freistaat Lippe z siedzibą w Detmold. Po jego likwidacji od 1946 do 1950 członek rady prowincji i następnie landtagu Nadrenii Północnej-Westfalii, w 1949 zasiadał w Zgromadzeniu Federalnym. W latach 1950–1951 pełnił funkcję konsula generalnego RFN w Nowym Jorku. W 1951 został chargé d’affaires, a w 1953 ambasadorem RFN w Stanach Zjednoczonych (pierwszym po II wojnie światowej). W 1958 przeszedł do nowo utworzonej Komisji Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej jako pierwszy członek z ramienia Niemiec. Pozostał jej członkiem do 1964. W kolejnych latach zajął się działalnością akademicką jako wykładowca stosunków międzynarodowych i dyplomacji na Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münsterze i w wyższej szkole nauk politycznych w Monachium. Opublikował także kilka książek o tematyce dyplomatycznej.

Odznaczenia Otrzymał Wielkim Krzyżem Zasługi z Gwiazdą (1954) oraz Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą i Wstęgą (1971) Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.