USS Benton – amerykańska pancerna kanonierka rzeczna marynarki wojennej Unii z okresu wojny secesyjnej, o napędzie kołowym. Przebudowana ze statku rzecznego Submarine Boat No. 7 w 1862 roku i służąca na Missisipi i jej dopływach w latach 1862–1865.
Jej uzbrojenie stanowiło szesnaście ciężkich dział różnych wagomiarów. Była najciężej uzbrojonym okrętem rzecznym i okrętem flagowym Zachodniej Flotylli Kanonierek. Została wycofana ze służby w 1865 roku.
Budowa Budowa pierwszych rzecznych kanonierek pancernych Unii z początkowego okresu wojny secesyjnej wiąże się z osobą inżyniera-samouk Jamesa B. Eadsa, który był udziałowcem przedsiębiorstwa ratowniczego Missouri Wrecking Company i posiadał duże doświadczenie dotyczące rzek Zachodu. Już kilka dni po wybuchu wojny domowej zaoferował władzom Unii swoją wiedzę w tym zakresie. Pod koniec kwietnia, zaproszony do Waszyngtonu, spotkał się z prezydentem Lincolnem i jego gabinetem oraz przedstawił Sekretarzowi Marynarki Gideonowi Wellesowi sugestie dotyczące opanowania doliny Missisipi i wyboru odpowiednich okrętów dla tego celu. Oprócz zamówienia budowy kanonierek typu City, James Eads zasugerował adaptację do celów wojennych statku ratowniczego należącego do Missouri Wrecking Company.