Dom Belházyego – zabytkowy zespół zabudowań w Bańskiej Szczawnicy na Słowacji. Jeden z najpiękniejszych zabytków architektury renesansu w tym mieście. Chroniony od 1961 r. jako narodowy pomnik kultury (słow. Narodná kultúrna pamiatka, w Centralnym rejestrze zabytków nr 2503/7)Dokument KPÚ Banská Bystrica z 11 listopada 2009 .

Położenie Zespół położony jest w centrum miasta, ok. 150 m na południowy zachód od centralnego placu miejskiego (Námestie Svätej Trojice), w narożniku, jaki tworzą ulice: Andreja Sládkoviča i Špitálska (adres: Sladkovičova ul. nr 1). Zajmuje działkę usytuowaną u stóp zbocza, wspinającego się wyżej na szczyt Paradajs.

Historia Powstał poprzez przebudowę dwóch pojedynczych domów pochodzących z przełomu XIV i XV wieku, z których jeden jest połączony z górniczą sztolnią z XIII wieku, wydrążoną w stoku. Ten typ domów mieszkalnych, połączonych z wejściem do kopalni, jest wyjątkowy i specyficzny dla Bańskiej Szczawnicy. Połączenie obu domów nastąpiło w 1616 roku, kiedy to były one własnością bogatego mieszczanina i przedsiębiorcy górniczego (wg miejscowej tradycji: waldbürgera) Zigmunda Eggsteina von Ehrenegg. Zrealizowano je poprzez dobudowę zachodniego skrzydła oraz dodanie narożnego wykuszu, który stał się ozdobą budowli, utrzymanych w stylu renesansowym.