W latach 1973–1975 odbył staż w Instytucie Eksperymentalnej Medycyny Maxa Plancka (Max-Planck-Institut für experimentelle Medizin) w Getyndze (Republika Federalna Niemiec). W latach 1985–1986 profesor wizytujący i wykładowca biologii molekularnej na Wydziale Biologii Uniwersytetu w Sewilli (Hiszpania), a w latach 1986–1989 profesor nadzwyczajny (Visiting Associate Professor) oraz wykładowca mikrobiologii w Katedrze Mikrobiologii, Immunologii i Parazytologii na Medycznym Uniwersytecie Stanowym Luizjany (Louisiana State University Medical Center) w Nowym Orleanie (Stany Zjednoczone).
Od 1989 jako badacz i pracownik Centers for Disease Control and Prevention zajmował się m.in. opracowywaniem nowych metod rozpoznawania chorób powodowanych przez pasożyty. Wygrał ogłoszony przez CDC konkurs na stworzenie laboratorium referencyjnej i rozwojowej diagnostyki molekularnej (Laboratory of Molecular Reference and Developmental Diagnostics) w Narodowym Centrum Chorób Zakaźnych (National Center for Infectious Diseases) CDC, po utworzeniu którego przez 24 lata pełnił funkcję jego szefa.
Wynalazca i współwłaściciel patentu wykrywania ludzkiego adenowirusa.