W staroangielskim „ēo” w Bēowulf było dyftongiem, a samo słowo brzmiało .
Ślady wierzeń germańskich naszyjnik „z narodu Brisingów”, który otrzymał Beowulf jako nagrodę za zabicie Grendela od żony króla Hrothgara – Walto, porównywalny jest z naszyjnikiem noszonym przez boginię Freję. Bohater przekazał go następnie swemu wujowi Higlakowi (Hygelak), królowi Geatów, nim ten wyprawił się przeciw Frankom; opiewany w pieśni przez barda duńskiego Zygmunt (syn Welsa) zabił smoka, a według innych skandynawskich przekazów smokobójcą był jego syn Zygfryd; smok, którego zabija Beowulf, przypomina bardzo Fafnira; hełmy wojów Beowulfa zwieńczone są podobizną dzika, zwierzęcia poświęconego bogowi Frejrowi; Beowulf mówi o swej zbroi jako o „dziele Welanda”; Weland to imię anglosaskiego boga-kowala i złotnika.
Współczesne przekłady angielskie prozą – E. Tabolta Donaldsona (1966) poetycki – Seamusa Heaneya, New York-London (2000)