Order Karola XIII (szw. Carl XIII:s orden) – order domowy dynastii panującej w Szwecji przeznaczony dla wolnomularzy oraz nielicznych kawalerów honorowych.
Historia thumb|left|Karol XIII ze swym orderem na szyi Order został ustanowiony 27 maja 1811 przez ostatniego monarchę szwedzkiego z dynastii Holstein-Gottorp, Karola XIII, który od wczesnej młodości pasjonował się różnymi tajnymi stowarzyszeniami, jak wolnomularstwo, różokrzyżowcy i iluminaci. Odznaczenie, nie należące do systemu stworzonego przez Fryderyka I, jest nadawane tylko posiadaczom najwyższego stopnia i wysokich urzędów w wolnomularstwie "by uczcić cnoty, których nie wymieniają żadne przepisy i o których rzadko coś wie społeczeństwo". Order może posiadać tylko 30 szwedzkich kawalerów, 27 świeckich i 3 duchownych, którzy osiągnęli 36. rok życia, i najwyżej 7 cudzoziemskich kawalerów. Na czele Orderu stoi zawsze panujący monarcha jako wielki mistrz, królewicze szwedzcy uzyskują go poprzez narodziny. Jako niepaństwowe odznaczenie za zasługi Order Karola XIII uniknął kasacji orderów szwedzkich z 1974 i nadal jest nadawany obywatelom szwedzkim. Z cudzoziemców otrzymał go m.in. Edward Windsor, książę Kentu, wielki mistrz masonerii brytyjskiej.