Dramaty zaginione Rejestr utworów dramatycznych Norwida zawiera również utwory, z których nie ocalał najmniejszy fragment. Najstarszym z nich jest tragedia historyczna Patkul, poświęcona losom Jana Reinholda Patkula, szlachcica inflanckiego, ściętego z rozkazu króla szwedzkiego w Kazimierzu Biskupim w 1707. Norwid rozpoczął pracę nad dramatem w 1842. Ostatnia wzmianka na jego temat pochodzi ze stycznia 1848. Utwór nie został najprawdopodobniej ukończony, a autograf mógł zniszczyć sam Norwid.
Kolejnym dramatem, który zaginął była pierwsza wersja Wandy. Jej rękopis przekazany przez Edmunda Chojeckiego do druku na początku 1848, zaginął w drukarni podczas rewolucji lutowej w Paryżu. W niewyjaśnionych okolicznościach zaginął również przed 1851 rękopis pierwszej wersji Krakusa.
Stosunkowo najmniej wiadomo o zagadkowej komedii współczesnej, na której ślad natrafił Zenon Przesmycki przed 1912. Od wiarygodnej osoby Przesmycki dowiedział się o istnieniu utworu dramatycznego, którego osobliwością było to, że występowały w nim pod własnymi nazwiskami ogólnie znane postacie, żyjące współcześnie.