wszystkie strzępki w subhymenium i kontekście o średnicy 1,5–3 μm z przegrodami właściwymi, cienkościenne, gładkie, szkliste. Strzępki w hypotecjum o średnicy do 5 μm, nieregularne i grubościenne, szkliste. Brak cystyd. Podstawki wąsko maczugowate, 30–50 × 4–6 μm, ze sprzążką bazalną, o długości do 25 (30) μm i 1,5–3 μm średnicy, rozgałęzione na wierzchołku na dwie sterygmy. Bazydiospory w widoku z przodu wąsko elipsoidalne, ze spłaszczonym wierzchołkiem. W widoku z boku lekko wygięte, (10) 11–15 (16)×4–5,5 (5,8) μm (od odcisk zarodników), cienkościenne, szkliste, z 0–3 cienkimi przegrodami. 2 lub 3 przegrody występują tylko w dojrzałych zarodnikach. Gatunki podobne Łzawnik drobnozarodnkowy (Dacrymyces microsporus) nie ma sprzążek, a jego zarodniki są nieco mniejsze. Dacrymyces adpressus ma zarodniki z 1-3 przegrodami w stanie dojrzałym i nieco większymi zarodniki. Dacrymyces corticioides ma również większe zarodniki, 13-16,5-(18) x 4-6-(7) μm, z 1-3 przegrodami w stanie dojrzałym i czasami silnie zakrzywione.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łzawnik zielonawy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.