Podczas biesiady u Tarasa żołnierze sotni – Owierko i Dorosz – opowiadają więcej szczegółów o wydarzeniach w starej cerkwi i o tym, jak Choma chronił się przed opętaną duszą Pannoczki świętym kręgiem. Nagle biesiadnicy zmieniają się w straszydła, a Jonathan chroni się przed nimi, rysując krąg kredą. Wówczas Ganna zmienia się w Pannoczkę i przywołuje wija, którego śmiertelny wzrok zabił Chomę. Wij obiecuje oszczędzić Jonathana, jeśli ten zbawi duszę Pannoczki.
Rankiem Jonathan udaje się z Pietrusem do przeklętej cerkwi. Ich śladem podążają Owierko i Dorosz, szpiegujący dla Paisija, który podburza wieśniaków przeciw Jonathanowi i jego sprzymierzeńcom. Gdy Pietrus dowiaduje się o planowanym pogromie, chce uciekać z Jonathanem pod warunkiem zabrania Nastusi, swojej ukochanej. Udają się na bagna, gdzie grasuje siedmiorogi potwór – wij. Nastusia jest świadkiem, jak Owierko w kłótni z Doroszem o skradzione czerwońce zabija go. Wykorzystując to, że jest ona niemową, Owierko oskarża ją o śmierć Dorosza i o bycie wijem. Jonathan odkrywa jednak, że wij był w rzeczywistości człowiekiem w przebraniu. Informuje o tym sotnika, który próbuje ratować Nastusię przed samosądem, lecz ginie. Jonathan zostaje wrzucony do dołu razem z Nastusią i oczekuje na spalenie na stosie.