Podosoma ma zarys o falistych bokach, najszerszy na wysokości trzeciej pary odnóży. Grzbiet podosomy z przodu nawisa nad nasadą gnatosomy w postaci dwóch pomarszczonych płatów, a nad pierwszą parą odnóży formuje parę półkowatych blaszek, przedłużonych ku tyłowi. Nad odnóżami czwartej pary leży para okrągłych guzków grzbietowych, a u samca ponadto jeszcze jedna ich para bardziej z przodu. Na spodzie podosomy leżą cztery pary płytek epimeralnych, z których te trzech pierwszych par są pośrodkowo odseparowane, zaś pary ostatniej zlewają się z wyjątkiem części przedniej. Występują cztery pary odnóży o drugim członie ruchomym zaopatrzonym w silną ostrogę brzuszno-proksymalną, a członie ostatnim wyposażonym w dwa okrągłe wyrostki i dwa silne pazurki, każdy z długą ostrogą i bocznym kilem w połowie trzonka oraz dwoma wierzchołkami na szczycie. Odnóża pary pierwszej i drugiej mają na członach ostatnich solenidion umieszczony grzbietowo. U samca na wierzchu podosomy znajduje się, umieszczony na wysokości drugiej pary odnóży, szczeliniasty otwór płciowy oraz silny, zakrzywiony, długi na od 22 do 31 μm edeagus.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Demodex neomydis · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.