Po inwazji Niemiec 10 maja 1940 na Francję, Belgię, Holandię i Luksemburg znacznie zwiększyła się liczba osób zgłaszających się do Sousy Mendesa. 15 maja 1940 wydał wizy tranzytowe Marii Tavares, obywatelce luksemburskiej portugalskiego pochodzenia i jej mężowi, Luksemburczykowi Paulowi Minie. Po dwóch tygodniach zdecydował się wyrobić im portugalskie paszporty, według których figurowali jako rodzeństwo. Paul Miny miał w ten sposób uniknąć poboru do wojska. O ile udzielenie wiz wbrew okólnikowi nr 14 było naruszeniem obowiązków służbowych, to wystawienie fałszywych paszportów stanowiło przestępstwo, grożące karą dwóch lat więzienia i wydaleniem ze służby.
mały|Rabin Chaim Kruger i Aristides de Sousa Mendes (1940) mały|Jedna z wiz wydanych w 1940 przez Sousę Mendesa Jednym z uciekinierów, którego Sousa Mendes poznał i z którym się zaprzyjaźnił, był pochodzący z Polski rabin Chaim Kruger. Sousa Mendes zaproponował wyrobienie wiz jemu i jego rodzinie (żonie i piątce dzieci). Rabin odmówił, o ile wiz nie dostaną także jego „bracia i siostry”, tj. Żydzi masowo przebywający wówczas w Bordeaux. W czerwcu 1940, po chwilowym załamaniu nerwowym, podjął decyzję, że będzie wydawać wizy wszystkim potrzebującym bez względu na narodowość.