Współautor (razem z Janem Choderą i Stefanem Kubicą) słowników polsko–niemieckich i niemiecko–polskich. Słowniki te miały wiele wydań i należą do znaczących osiągnięć polsko–niemieckiej leksykografii praktycznejAgnieszka Frączek/Ryszard Lipczuk: Słowniki polsko-niemieckie i niemiecko-polskie – historia i teraźniejszość. Wołczkowo: Oficyna In Plus, 2004, s. 127–133.. Od połowy lat siedemdziesiątych XX wieku profesor Bzdęga intensywnie zajmował się badaniami kontrastywnymi zarówno w aspekcie teoretycznym, jak i praktycznymPor.: Andrzej Z. Bzdęga: Schwerpunkte und Perspektiven synchronen Sprachvergleichs, [w:] Kwartalnik Neofilologiczny XXXIII, 1986, 2, s. 301–306.. W ten nurt wpisuje się monografia z roku 1980 o polskich i niemieckich przymiotnikach.
Ponadto był autorem/współautorem, a również tłumaczem, prac z pogranicza językoznawstwa i historii, w tym słowników wyrazów występujących w niemieckich językach kancelaryjnych. Pisał o rozwoju badań ogólnojęzykoznawczych i o historii językoznawstwa germanistycznego w PolsceNp.: Postęp i tradycja w językoznawstwie,, [w:] Scripta Neophilologica Posnaniensia, t. 1. Poznań, 1999, s. 3–14..