Mieczysław Krauze (ur. ok. 1831 w Radomiu, zm. 18 lipca 1917 w Warszawie) – polski aktor i przedsiębiorca teatralny, dyrektor teatrów prowincjonalnych, rekwizytor Warszawskich Teatrów Rządowych w latach 1891–1912.
Kariera aktorska Debiutował w 1852 r. w zespole Józefa Bańkowskiego. W kolejnych latach występował w wielu zespołach teatrów prowincjonalnych: Józefa Barańskiego (1852, 1854), Jana Piekarskiego (po 1856), Teofila Borkowskiego (1859), Jana Chrzciciela Okońskiego (1860–1861, 1866–1867), Konstantego Łobojki (1861, 1864–1866, 1871), Adama Miłaszewskiego (1862–1864), Antoniego Raszewskiego (1868), Pawła Ratajewicza (1868–1873), Juliana Grabińskiego (1873), Feliksa Leona Stobińskiego i Adama Bulwińskiego (1877), Feliksa Ratajewicza (1883) i Józefa Puchniewskiego (1885–1887) a także w warszawskich teatrach ogródkowych: "Tivoli", "Eldorado", "Nowy Świat" i "Belle Vue". W okresie pracy na stanowisku rekwizytora w Warszawskich Teatrach Rządowych grywał tam epizodyczne role. Wystąpił m.in. w rolach: Wacława (Stara romantyczka), Janka (Chata za wsią), Telesfora (Dom otwarty), Franciszka Moora (Zbójcy).