thumb|240px|Występ zespołowy (kumi-daiko) w prefekturze Aichi thumb|240px|Wystawa prezentująca wyrób taiko thumb|240px|W głębi olbrzymi bęben o długości 2,4 m, średnicy 2,4 m (w części środkowej) i wadze ok. 3 ton; wykonany z jednego kawałka drewna, pozyskanego z 1200-letniego drzewa thumb|240px|Mnich z uchiwa-daiko thumb|240px|Hira-daiko, na pierwszym planie i w głębi thumb|240px| – japoński instrument perkusyjny.
Historia Bębny są używane w Japonii od wieków. Według relacji historycznych z 588 r. n.e., Japończycy w młodym wieku podróżowali do Korei, aby uczyć się gry na kakko (instrumentach zapoczątkowanych we wschodnich Chinach). Instrumenty docierały do Japonii w różnym charakterze, postaci i wielkości z Indii, Chin i Korei. W świątyniach buddyjskich są głosem Buddy, a w chramach shintō służą porozumieniu z kami. W przeszłości odgłos bębnów motywował wojowników do walki i kierował ich działaniami, a obecnie nadal służy rozrywce w czasie festiwali i uroczystości. Tworzy także nastrój jako akompaniament w różnych rodzajach sztuki teatralnej, jak np. nō, kyōgen i kabuki, które wpłynęły w znacznej mierze na ich rozwój.