Działała pod pseudonimem „Wiśka”. Zajmowała się, m.in. przekazywaniem pieniędzy rodzinom internowanych działaczy „Solidarności”, rozprowadzaniem ulotek, wyszukiwaniem lokali dla drukarzy wydawnictw drugiego obiegu, kolportażem wydawnictw niezależnych oraz współpracą z podziemną „Gazetą poza Cenzurą”. Była inwigilowana, przesłuchiwana, zatrzymywana i osadzana w areszcie śledczym, przeprowadzano z nią rozmowy ostrzegawcze, a w jej mieszkaniu przeprowadzano rewizje. W latach 1982–1989 była rozpracowywana przez Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Lublinie pod kryptonimem Orkiestra. W działalność opozycyjną była zaangażowana również jej siostra Małgorzata Kiszczak, także nauczycielka muzyki.

W czerwcu 1989 zaangażowała się w reaktywowanie NSZZ „Solidarność” w swojej szkole. Do 1991 była przewodniczącą Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Lublinie. W latach 1990–2012 pracowała jako wizytatorka Centrum Edukacji Artystycznej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na Region Lubelski. Związana także ze Szkołą Muzyczną I i II stopnia im. Tadeusza Szeligowskiego w Lublinie. W grudniu 2012 przeszła na emeryturę.

Od 2000 działała w Lubelskim Stowarzyszeniu Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym, którego od 2013 była prezeską.