Morfologia Kapelusz Średnica 3–12 mm, początkowo półkulisty, potem rozpostarty, na koniec silnie wklęsły, prześwitujący z ostrym, ząbkowanym brzegiem. Powierzchnia biaława, naga i gładka. Hymenofor Blaszkowato-żyłkowaty. Blaszkożyłki wąskie, rzadkie, czasami rozgałęziające się i anastomozujące, przyrośnięte i nieco zbiegające na trzon. Trzon Nitkowaty o wysokości 10–15 mm i grubości 0,5–1 mm. Podstawa bulwkowataz delikatną grzybnią. Powierzchnia biała. Miąższ Miękki, błonkowaty, bez wyraźnego zapachu, o łagodnym smaku. Cechy mikroskopowe. Zarodniki elipsoidalne, jajowate, cytrynowate lub migdałowate, gładkie, 7,5–8,5 × 4–5 µm, amyloidalne. Gatunki podobne Charakterystyczną cechą żyłkoblaszki wklęsłokapeluszowej są słabo wykształcone, żyłkowate blaszki (tzw. blaszkożyłki). Podobne, drobne i białe, są niektóre gatunki z rodzaju Hemimycena (białogrzybówka), ale mają dobrze wykształcone blaszki. Grzybówka cytrynowa (Mycena epipterygia) ma cytrynowe wybarwienia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Żyłkoblaszka wklęsłokapeluszowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.