23 lipca 1942 roku, w drugim dniu wielkiej akcji deportacyjnej w getcie warszawskim, Czerniaków popełnił samobójstwo nie chcąc współpracować z hitlerowcami przy wywózkach do obozu zagłady w Treblince. Nowym przewodniczącym Judenratu Niemcy wyznaczyli Lichtenbauma. W czasie „wielkiej akcji” okazywał im całkowitą uległość. W sierpniu 1942 roku został przewodniczącym wydziału prezydialnego Judenratu.

Po zakończeniu „wielkiej akcji” Lichtenbaum pozostał przewodniczącym Judenratu. Jesienią 1942 roku zamieszkał w domu przy ul. Muranowskiej 40. W praktyce jego funkcja stała się jednak fasadowa, gdyż Rada została pozbawiona jakichkolwiek istotnych kompetencji. Niemniej Niemcom zależało na stworzeniu w getcie pozorów normalności. Z tego powodu pod koniec października lub na początku listopada 1942 roku – po raz pierwszy w historii warszawskiego Judenratu – przewodniczący został wezwany na rozmowę z dowódcą SS i policji w dystrykcie warszawskim SS-Oberführerem Ferdinandem von Sammern-Frankeneggiem.