Alma Aline Henriette del Banco (ur. 24 grudnia 1862 w Hamburgu, zm. 8 marca 1943 tamże) – niemiecka malarka i graficzka modernistyczna żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Pochodziła z zasymilowanej żydowskiej rodziny. Zaczęła zajmować się malarstwem w wieku 30 lat. Kształciła się m.in. u Ernsta Eitnera w prywatnej szkole artystycznej prowadzonej przez Valeskę Röver w Hamburgu, następnie wyjechała do Paryża, gdzie pobierała nauki u Fernanda Légera i J. Simona i zaczęła inspirować się ekspresjonizmem i kubizmem. Początkowo malowała pejzaże, później także martwe natury i portrety. Od około 1918 roku zaczęła tworzyć w charakterystycznym dla jej dojrzałej twórczości stylu, wprowadzając ciemny kontur i elementy szkicowania do swojego malarstwa. Należała do założycieli stowarzyszenia secesji hamburskiej (1919), została także członkinią organizacji zrzeszającej niemieckie i austriackie artystki. Ida Dehmel nazwała ją „czołową malarką Hamburga”.