Zastał Špringlovą z opuszczoną bielizną, co praktycznie uniemożliwiało jej obronę. Napastnik działał błyskawicznie: chwycił kobietę za kark, a drugą ręką zdarł z niej szal, owinął go wokół jej szyi i udusił. Próbował manipulować z bezwładnym ciałem, ale znowu nie przyniosło to zaspokojenia seksualnego, w związku z czym dokonał masturbacji i ejakulował na podłogę. Po opuszczeniu toalety zamknął drzwi na klucz i wysiadł w Uściu nad Łabą.

Ciało odnalazła po godzinie ósmej rano w Děčínie sprzątaczka, która porządkowała wagony na torach odstawczych. Niektórzy funkcjonariusze policji kryminalnej już wówczas dostrzegli pewne podobieństwa między oboma zabójstwami, ale punktów stycznych, które jednoznacznie potwierdzałyby jednego sprawcę było wówczas jeszcze za mało. Z tego powodu oba śledztwa prowadzone były oddzielnie. Początkowo przyjęto motyw rabunkowy, ponieważ sprawca zabierał ofiarom różne przedmioty. Ostatecznie jednak skłoniono się ku motywowi seksualnemu, za którym przemawiały ślady spermy, obnażenie ciał i ślady manipulowania przy zwłokach. Policja ustaliła personalia prawie wszystkich podróżnych pociągu nr 770. Na 48 osób zidentyfikowano 47. Wszystkich oprócz Hojera, który wysiadł w Uściu nad Łabą, a potem wrócił do jednostki wojskowej.