W maju 1940 wyjechał wraz z rodziną do Francji, jednak po trzech miesiącach powrócił do Luksemburga i kontynuował działalność związkową oraz antynazistowską. W 1941 pozbawiony stanowiska pracy ze względu na odmowę wstąpienia do kolaboracyjnej organizacji Volksdeutsche Bewegung oraz współpracę z niemiecką opozycją. W 1942 wysiedlony wraz z rodziną na Dolny Śląsk (początkowo do Lubiąża, potem do Bobrowa), następnie osadzony w obozach koncentracyjnych w Groß-Rosen, Hersbrucku i Norymberdze. Zbiegł z niewoli na krótko przed końcem wojny, w maju 1945 powrócił do Luksemburga.
Od 1945 do 1965 ponownie zasiadał w Izbie Deputowanych, ponadto od 1946 do 1965 pozostawał burmistrzem Dudelange. Był jednocześnie oddelegowany do Parlamentu Europejskiego (1952–1965), gdzie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego. W latach 1953–1964 redaktor naczelny dziennika „Tageblatt”. Od 30 czerwca 1965 do 6 lipca 1967 członek Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (zastąpił zmarłego Paula Fineta), odpowiadał za kwestie społeczne. W latach 1969–1973 po raz kolejny członek krajowego parlamentu, zmarł w trakcie kadencji.
Ojciec polityk Marthe Bigelbach-Fohrmann i dziadek Alexa Bodry. Od lat 30. tworzył sztuki teatralne, zwłaszcza komedie, poświęcone także jego obozowym doświadczeniom.