Jednocześnie rozpoczął wykłady na rok próbny w wyższej uczelni Liceum Hosianum. Od jesieni 1843 został mianowany pierwszym prefektem w nowo wybudowanym konwikcie biskupim. Na wiosnę 1844 habilitował się jako wykładowca nieetatowy (privatdozent) na Wydziale Teologicznym w Braniewie. Była to pierwsza habilitacja w historii tego wydziału. W styczniu 1849 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a od lata 1850 profesorem zwyczajnym tego wydziału. W latach 1857–1860 sprawował urząd rektora seminarium. Na jesieni 1863 odszedł ze stanowiska wykładowcy, przyjmując godność kanonika kapituły warmińskiej i przeniósł się do Fromborka. Nie był to wcale odosobniony przypadek, że ta uczelnia traciła wykładowcę, który wybierał „awans” do kapituły katedralnej przy kurii biskupiejStanisław Achremczyk, Alojzy Szorc, Braniewo, Olsztyn 1995, s. 211..
W 1882 został prepozytem kapituły warmińskiej we Fromborku. Ponadto pełnił obowiązki prefekta szpitala św. Ducha i kapelana kościoła św. Anny we Fromborku. Został odznaczony Orderem Rycerza Orła Czerwonego III Klasy oraz Orderem Korony II Klasy.