schody i rzeźbione balustrady również wykonane były z dębu. W niszach pod schodami umieszczone zostały marmurowe fontanny z amorkami z brązu autorstwa berlińskiego rzeźbiarza Hugona Lederera, autora wrocławskiej fontanny z szermierzem. We frontowej części parteru zaprojektowane zostały pomieszczenia reprezentacyjne: salon z pokojami przyjęć. W południowej części, wyróżniony na elewacji półkolistym wykuszem, znajdował się ogród zimowy. Jego ściany wyłożone były hiszpańskimi metalicznie glazurowanymi kaflami, a podłoga kolorowym marmurem. Ogród przykryty był metalowym stelażem wypełnionym opalizującym szkłem z berlińskiego warsztatu H. Hildebrandta. Z ogrodu zimowego można było przejść do pokoju muzycznego znajdującego się w południowo-wschodnim narożu willi. Jego wnętrza urządzone były w stylu Ludwika XVI: ściany wyłożono drewnianymi panelami lakierowanymi w kolorze błękitu z zawieszonymi na nich kryształowymi lustrami. Kominek obłożony był belgijskim czerwonym marmurem. Za pokojem muzycznym po wschodniej stronie znajdowała się jadalnia. Podobnie jak w poprzednich pomieszczeniach ściany do wysokości 2,3 metra pokryte były boazerią, a powyżej nich znajdowały się barwione na czerwono skóry z wytłoczonymi i złotymi ozdobami autorstwa niemieckiego introligatora Georga Hulbego z Hamburga.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Willa Haasego we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.