Kiedy w roku 1575 świątynię wizytował wizytator apostolski prałat Dusina, zauważył wielkie nabożeństwo wiernych do tego obrazu; zanotował też wezwanie kościoła: Matki Boskiej Sierpniowej ().
W roku 1664 wielki mistrz zakonu św. Jana Nicolas Cotoner nakazał wybudować większy kościół, umiejscowiając go w pewnej od już istniejącego odległości. Jego budowniczym był Pietru Barbara, ojciec architekta Giovanniego Barbary (Kilin podaje Lorenzo Gafà). Budowa została ukończona dwa lata później, w roku 1666. W 1745 roku na tyłach kościoła dobudowano dużą zakrystię.Kościół został konsekrowany przez biskupa Vincenzo Labiniego w dniu 23 grudnia 1787 roku.
Architektura Wygląd zewnętrzny Kościół ma kształt zbliżony do sześcianu. Jego fasada jest gładka, podzielona na cztery panele, a jedyną widoczną ozdobą jest statua siedzącej Madonny z Dzieciątkiem. Fasada obramowana jest dwoma wysokimi pilastrami doryckimi podtrzymującymi szeroki gzyms i belkowanie na szczycie. Centralne przęsło jego elewacji, pomiędzy pionowymi parami paneli, przebite jest dużymi prostokątnymi drzwiami z trójkątnym naczółkiem na szczycie.thumb|left|160px|Nisza z Madonną z Dzieciątkiem, poniżej inskrypcja Bezpośrednio nad portalem głównym znajduje się monumentalna kamienna inskrypcja, a nad nią rzeźbiony wizerunek Madonny z Dzieciątkiem w prostej kwadratowej niszy.