Konopka ponownie zbiegł i ukrył się u swoich wspólników.
W marcu i kwietniu 1934 władze rozpoczęły przesłuchania i zatrzymania osób podejrzewanych o pomoc Konopce, w tym Eduarda Sovy. Sam Konopka ostatecznie został złapany 28 kwietnia 1934 przez mieszkańców wsi Šereg Ilova. Na wieść tę do wsi niezwłocznie przybyli: naczelnik gminy Nikola Blagojević oraz komendanci prnjavorskiej i derventskiej żandarmerii. Następnie rannego Konopkę odprowadzono do Prnjavoru. Wydarzenie to przyjęło formę radosnego marszu, podczas którego mieszkańcy śpiewali i strzelali na wiwat. Schwytanie Konopki świętowano w Prnjavorze do późnej nocy. Mieszkańcy, ujrzawszy hajduka, wyrażali rozczarowanie jego drobną posturą. Nazajutrz podczas przesłuchania przed miejscowym sądem, Konopka przyznał się do większości zarzucanych mu czynów. Od początku swoje postępowanie uzasadniał koniecznością zaspokojenia potrzeb swoich oraz wspólników. Ze względu na odniesione rany do 1 czerwca Konopka przebywał w szpitalu. Następnie przez cały czerwiec wraz z policją brał udział w wizjach lokalnych miejsc przestępstw.