Okręt miał też wyposażenie walki radioelektronicznej w postaci stacji wykrywania orpomieniowania Bizan-4B.

Siłownia okrętowa w układzie CODAG składała się z jednego marszowego silnika wysokoprężnego o mocy 6000 KM, napędzającego środkową śrubę, oraz dwóch turbin gazowych mocy szczytowej o mocy łącznej 30 000 KM, napędzających dwie zewnętrzne śruby. Napęd pozwalał na osiągnięcie prędkości maksymalnej 32 węzłów. Zasięg wynosiła 2000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 14 w lub 800 Mm przy 18 w.

Służba Okręt faktycznie został dostarczony do Indii w marcu 1974 roku. Otrzymał stały numer burtowy P 74. Okręty tego typu wchodziły w skład 31 i 32 Eskadry Fregat.

20 sierpnia 1990 roku INS „Andaman” rozpoczął ćwiczenia przeciwpodwodne w składzie grupy okrętów, z fregatami „Arnala” (bliźniaczą), „Himgiri”, „Dunagiri” (typu Nilgiri), „Trishul” (typu Whitby) i okrętem desantowym „Magar”. Dowódcą „Andaman” był komandor podporucznik Ashok Diwan. Po południu zaobserwowano niewielki przeciek w części rufowej okrętu, a następnie awarii uległ napęd. Nie wzbudziło to większego niepokoju marynarki i ćwiczenia kontynuowano, pozostawiając dryfujący „Andaman” w tyle. Załoga nie zdołała jednak uruchomić silnika, a awarie w pracy pomp powodowały, że napływ wody się zwiększał, przy czym pogarszał się również stan morza.