Georges Berguer (ur. 9 września 1873 w Les Eaux-Vives, zm. 13 sierpnia 1945 w Chêne-Bougeries) – szwajcarski duchowny ewangelicki, teolog, psycholog religii, wykładowca akademicki.

Życiorys Georges Berguer był synem polityka Ernesta Josepha Catona Berguera, członka większej rady Genewy (niem. Genfer Grosser Rat), oraz jego żony Marianne Henriette (z domu Brett); jego bratem był pastor (1854–1937).

Studiował teologię na Uniwersytecie Genewskim; studia kontynuował na Uniwersytecie Edynburskim i Uniwersytecie Strasburskim. W 1908 roku uzyskał stopień doktora teologii po obronie rozprawy La notion de valeur: sa nature psychique, son importance en théologie.

Po otrzymaniu święceń kapłańskich w 1897 został proboszczem w Genewie, w latach 1898–1900 był wikariuszem w Lyonie, a następnie (1900) proboszczem w Le Petit-Saconnex (obecnie przedmieście Genewy) i w Genthod (1910).

Od 1908 wykładał psychologię religii na wydziale teologicznym . Zachęcony przez Théodore’a Flournoya i Édouarda Claparède’a poświęcił się tej dziedzinie nauki, interesował się m.in. zdrowiem psychicznym Jezusa (Quelques traits de la vie de Jésus: au point de vue psychologique et psychanalytique).