Dirk Pieter Spierenburg (ur. 4 lutego 1909 w Rotterdamie, zm. 27 sierpnia 2001 w Wassenaar) – holenderski dyplomata i urzędnik państwowy, w latach 1952–1962 członek Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (od 1958 w randze pierwszego wiceprzewodniczącego), stały przedstawiciel przy Wspólnotach Europejskich (1963–1971) i NATO (1971–1974).

Życiorys Syn agenta ubezpieczeniowego Dirka i Marii Cramerus. Od 1926 do 1928 kształcił się w Wyższej Szkole Nauk Ekonomicznych w Rotterdamie, nie ukończył jednak studiów. Przez kilka lat pracował w sektorze prywatnym. Od 1935 zatrudniony w ministerstwie spraw ekonomicznych, w którym podczas II wojny światowej kierował biurem ds. produkcji i dystrybucji metali. Po wojnie był kierownikiem departamentu, a od 1949 szefem dyrekcji generalnej ds. zagranicznych relacji handlowych. Od kwietnia 1948 do maja 1949 stały przedstawiciel Holandii przy Organizacji Europejskiej Współpracy Gospodarczej. Przewodniczył holenderskiej delegacji negocjującej warunki planu Schumana i grupie roboczej ds. europejskiej unii celnej, a od 1950 do 1951 także Radzie Beneluksu (organie doradczym).