Pokarmem tego ssaka są głównie motyle (Lepidoptera) i stanowią one ponad 70% diety tych nietoperzy; obrazują to badania ze Słowenii, gdzie motyle stanowiły 79% całej diety w ciągu roku, jesienią te owady były składnikiem diety w 50%, a latem Lepidoptera stanowiły 90% diety „letniej”. Dieta obejmuje też siatkoskrzydłe (Neuroptera; głównie złotookowate [Chrysopidae]) w 9,2% diety rocznej i 26% jesienią, muchówki (Diptera) wynoszą 7,4% diety w ciągu roku, maksymalnie 15,7% wiosną i 21,6% w jesieni; „jadłospis” obejmuje też w nieznacznym stopniu (2,2%) chruściki (Trichoptera) i chrząszcze (Coleoptera) – te ostatnie są mniej chętnie łapane niż chruściki, stanowiąc 1,4% diety w ciągu roku i maksymalnie 10% wiosną. IUCN jako składnik diety podaje również niektóre taksony prostoskrzydłych (Orthoptera) czy ogólnie inne stawonogi.

Dieta w październiku różni się znacząco od tej, która obejmuje pozostałe miesiące; ponadto nietoperz może zmieniać swój główny składnik diety na ten, którego jest pod dostatkiem. Podkasaniec chwyta średniej wielkości ofiary w stosunku do swojego ciała (zwierzęta mają zwykle rozpiętość skrzydeł wynoszącą 2–18 mm).