145–149..
Powstanie i rozwój mały|Tablica informacyjna na temat rozwoju młodych wąwozów Do powstania współcześnie rozwijających się wąwozów przyczyniła się rolnicza działalność człowieka. Na początku lat 80. nastąpiła zmiana układu pól i dróg w najbliższej okolicy. Pola rozmieszczono równolegle do stoku, umożliwiając zintensyfikowany spływ wody wzdłuż bruzd i miedz. Nową drogę dojazdową do terenów uprawnych zlokalizowano blisko krawędzi doliny, równolegle do jej przebiegu. Powstanie głównego odcinka dużego wąwozu związane było właśnie z erozyjnym rozcięciem drogi podczas ulewy. Drogę kilkukrotnie przesuwano w kierunku zachodnim i za każdym razem rozcinana była ponownie, a w jej miejsce wkraczał stale rozszerzający się wąwóz. W latach 2001–2014 drogę przesunięto o około 25 m. Również przebieg bocznych odnóg został uwarunkowany działalnością człowieka, gdyż utworzyły się one na przedłużeniu miedz i bruzd. mały|Erozyjne rozcinanie drogi na krawędzi wąwozu Ewolucja głównego z wąwozów jest dokładnie monitorowana przez geomorfologów od 2001 r. w celu śledzenia tempa i kierunków jego rozwoju. Analiza materiałów kartograficznych wykazała, że inicjalne rozcięcie pojawiło się po roku 1995. Początkowo istniał jedynie krótki odcinek o szerokości 10 m i głębokości 5 m.