Morfologia Kapelusz Średnica 3–9(11) cm, początkowo półkulisty z podwiniętym brzegiem, później płasko wypukły lub płaski. Powierzchnia cielistobrązowa, z brązowymi ostrosłupowymi kolcami o wysokości ok. 1 mm, na kremowym do jasnobrązowego spodzie. Kolce spłaszczają się i blakną z wiekiem, łatwo też ulegają starciu. Brzeg jest krótko podwijany i przechodzący w blaszki. Blaszki Początkowo o barwie od białawej do żółtawej, później jasnobrązowe, wolne, zawsze bardzo blisko siebie, z międzyblaszkami, u starszych okazów z pofałdowanymi ostrzami. Trzon Wysokość 5–11 cm, grubość 1–2(3) cm, cylindryczny, włóknisty, z bulwiastą podstawą, brązowo brodawkowatą i z białawą grzybnią nieco zakorzenioną. Powierzchnia jasnobrązowa, beżowa, żółtobrązowa, gładka, z odpadającymi kolczastymi łuskami w dolnej części trzonu i jaśniejszym wierzchołkiem. Pierścienia brak, co najwyżej w jego miejscu jest łuskowata strefa. Miąższ W kapeluszu białawy lub kremowożółty, w dolnej części trzonu brązowy do żółtobrązowego. Zapach nieprzyjemny, podobny do palonej gumy, rzadko neutralny i niewyczuwalny, smak niewyraźny. Wysyp zarodników Biały. Cechy mikroskopowe Podstawki czterozarodnikowe ze sprzążkami bazalnymi. Zarodniki 5,5–7 × 2,3–3 µm, Q = 2,1–2,6, o kształcie pocisku, cylindryczne, dekstrynoidalne, w odczynniku Melzera ciemnoczerwono-brązowe.