Fatma Begum (ur. 1892 w Indiach, zm. 1983) – indyjska aktorka, scenografka, reżyserka, uważana za pierwszą reżyserkę w indyjskim kinie.
Życie prywatne Przyszła na świat w muzułmańskiej rodzinie mówiącej w języku urdu. Prawdopodobnie była żoną Nawaba Sidi Ibrahima Muhammada Jakuta Khana III ze stanu Saćin, ale brakuje wzmianki o małżeństwie w aktach narodzin jej dzieci. Urodziła trzy córki – wszystkie zrobiły karierę w przemyśle filmowym (Zubeida, Sultana i Shehzadi). Nawab nie uznał dzieci.
Była babcią Humayuna Dhanrajgira i Durreshahwary Dhanrajgir (dzieci Zubeidy i maharadży Narsingira Dhanrajgira z Hajdarabadu) oraz aktorki Jamili Razzaq (córki Sultany i Setha Razaaqa, wybitnego przedsiębiorcy z Karaczi). Była także prababką modelki i aktorki Rhei Pillai.
Kariera
Rozpoczęła karierę w teatrze w języku urdu i gudźarackim. Później zadebiutowała w niemym filmie Ardeshira Iraniego pt. Veer Abhimanyu (1922). Stała się supergwiazdą.
W 1926 założyła wytwórnię Fatma Films, od 1928 znaną jako Victoria-Fatima Films. Była pionierką kina fantasy: wykorzystywała sztuczki fotograficzne, aby uzyskać efekty specjalne. Jako aktorka występowała w produkcjach Kohinoor Studios i Imperial Studios.