W ciągu dalszych prac badawczych okazało się, że Rusch jednak przeżył powstanie styczniowe, będąc kolejno uczniem Gimnazjum Kieleckiego, a później telegrafistą w Radziwiłłowie. Zmarł w wieku 34 lat, w 1883 w Warszawie. Motywem podlegającym dalszym badaniom jest niezgodność co do informacji o śmierci Ruscha w powstaniu styczniowym, wynikająca z osobistych zapisków księgarza Aleksandra Nowoleckiego.

Prawdopodobnie pierwsza wzmianka o śmierci Ludwika Ruscha pod Grochowiskami pojawia się w wspomnieniach Wiktora Wiśniewskiego. Opublikował on w 1866 swoje wspomnienia pod tytułem: „Wspomnienia kapitana wojsk polskich z roku 1863”. Problem w tym, że sam Wiśniewski nie brał udziału w bitwie pod Grochowiskami. Wiśniewski w taki sposób opisał Ruscha (pisownia oryginalna):

Dwa lata później bo w 1868 ukazała się kolejna książka, w której pojawiła się wzmianka o Ludwiku Ruschu W 1868 wydano książkę pod tytułem: „Pamiątka dla rodzin polskich: krótkie wiadomości biograficzne o straconych na rusztowaniach, rozstrzelanych, poległych na placu boju, oraz zmarłych w więzieniach, na