5 listopada 1611 roku król Rzeczypospolitej Zygmunt III Waza podarował 200 włók ziemi z poddanymi oraz plac w Orszy dla utworzenia kolegium jezuickiego i szkół. W 1612 roku przedstawiciele króla i biskupa wileńskiego wraz z administracją ekonomii Mohylewskiej przeznaczyli dla jezuitów z Orszy wsie: Czernica (później Faszczówka), Kniażyczka (później Kniażyce), Krywel, Czomodany (później Stare Czomodany) i Czołna (później Saśkówka).
Nie wiadomo dokładnie, kiedy orszańscy jezuici podjęli pierwsze próby nawrócenia miejscowych prawosławnych chłopów na katolicyzm, ale według pośrednich informacji kaplica katolicka mogła tutaj istnieć już w latach 30. XVII wieku. Wówczas w Czernicy znajdował się obraz Matki Boskiej, uważany za cudowny.
W 1634 roku król Rzeczypospolitej Władysław IV Waza podarował orszańskim jezuitom na utrzymanie bursy muzyków sąsiednią wieś Dąbrówkę (Dubrówka). Należy zauważyć, że Rusini z Dąbrówki uparcie trzymali się prawosławia. Jezuici nie bronili im uczęszczania do cerkwi prawosławnej, ale zmuszali ich do słuchania kazań w kościele katolickim. Biorąc pod uwagę odległość do najbliższych kościołów w Szkłowie i Mohylewie, która ledwo pozwoliłaby chłopom na ich regularne odwiedzanie, wzmianka ta pośrednio świadczy o istnieniu wspólnoty katolickiej w Czernicy.