Podjął studia teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim (1909–1912). Pełnił funkcję sekretarza Koła Filozoficznego (1911). Święcenia kapłańskie przyjął 20 czerwca 1912 roku i został skierowany do pracy duszpasterskiej w parafii św. Katarzyny w Nowym Targu, gdzie pracował przez rok. Dał się poznać jako osoba skromna, uczynna i bardzo pracowita. Proboszcz, ksiądz Michał Wawrzynowski, w opinii wystawionej swojemu wikariuszowi zwracał uwagę na jego umiejętność katechizowania młodzieży. Postrzegał także ks. Sapińskiego jako osobę powszechnie szanowaną i lubianą.
Od 24 sierpnia 1913 do 19 sierpnia 1917 roku Sapiński posługiwał w parafii św. Macieja w Andrychowie, gdzie proboszczem był ks. Wawrzyniec Solak. Latem 1914 roku odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Aktywnie angażował się w pracę z młodzieżą, co zaowocowało wydaną w 1917 roku broszurą Doświadczenia poczynione w dotychczasowej religijno-oświatowej pracy w Stowarzyszeniu Młodzieży Męskiej opartem na statucie dyecezyalnym (na podstawie referatu wygłoszonego 5 lipca w Krakowie). Ponadto wspierał budowę ochronki i kierował Kółkiem Oświatowym w stowarzyszeniu katolickich pracownic Oświata i Praca.