Jesienią 1928 dokonano wykopów pod fundamenty, a 18 listopada po sumie w kościele św. Anny abp Sapieha poświęcił kamień węgielny i tablicę pamiątkową. Projekt domu wykonali krakowscy architekci: Tadeusz Stryjeński i Franciszek Mączyński, którzy odpowiadali także za powstanie przyległych kamienic. Pod koniec 1929 roku mury sięgały już IV piętra. Doszło także do zmiany architekta: miejsce Stryjeńskiego, który okazał się człowiekiem apodyktycznym i pobierał honorarium wysokości 8% kosztów budowy, zastąpił Adam Ślęzak, który zadowolił się niższą zapłatą, wynoszącą 1,75%.
Kuria z początku przeznaczyła na budowę jedynie 60 tys. zł, co zmusiło Towarzystwo do poszukiwania prywatnych ofiarodawców. Najhojniejszą z nich okazała się Wanda Szwantowska (1867–1942), wdowa po baronie , która wpłaciła na rzecz KDA ok. 100 tys. zł. Mimo to skala wydatków zmusiła jednak Towarzystwo do zaciągnięcia pożyczek w Komunalnej Kasie Oszczędności Miasta Krakowa. Dług wynosił w sumie 140 tys. złotych, co tak zaniepokoiło kurię, że zaczęła się domagać wstrzymania budowy. Arcybiskup nie był chętny finansowaniu budowy KDA, tłumacząc się wydatkami na trwającą budowę Domu Katolickiego przy ul. Straszewskiego. Zarząd podjął jednak decyzję o kontynuacji prac i – pomimo zastoju w 1930 roku – budynek oddano do użytku 23 września 1931 roku.