Nie jest pewne, czym zajmowała się w późniejszym okresie. Prawdopodobnie nadal współpracowała z TOZ i ŻSS. Według Ludwika Hirszfelda zajmowała się sprawami higieny w szkołach żydowskich, na których ponowne otwarcie Niemcy zezwolili we wrześniu 1941 roku.
Zginęła 18 stycznia 1943 roku w trakcie akcji styczniowej w getcie warszawskim. Jest możliwe, że wraz z dr. Jakubem Rosenblumem została ujęta w prowizorycznej siedzibie TOZ przy ul. Gęsiej 12 i stamtąd zabrana na Umschlagplatz. W tym samym transporcie znalazł się również dr Izrael Milejkowski. Według niektórych relacji Milejkowski miał na Umschlagplatzu wygłosić przemówienie do grupy ujętych medyków, a następnie Syrkin-Binsztejnowa zaaplikowała wszystkim śmiertelną dawkę morfiny, po czym sama popełniła samobójstwo. Według innych źródeł wydarzenia te rozegrały się w pociągu zmierzającym do obozu zagłady w Treblince, przy czym istnieje także relacja, według której Syrkin-Binsztejnowa, Milejkowski i Rosenblum zażyli w pociągu cyjanek potasu.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia