Jerzy Bagniewski (ur. 1910, zm. 1996) – polski marynarz, instruktor na żaglowcu szkolnym „Dar Pomorza”, żołnierz Armii Krajowej ps. Jajko

Życiorys Urodził się w Szczytach (powiat radomski) w rodzinie ziemiańskiej herbu Bawola Głowa, młodszy syn Michała Witolda i Łucji z Wisłockich. Ukończył Męskie Gimnazjum i Liceum Ziemi Mazowieckiej w Warszawie. Naukę rozpoczął w Szkole Morskiej w Tczewie, ukończył w Gdyni po przeniesieniu szkoły w 1930. Praktyki i rejsy szkolne odbywał na żaglowcach „Lwów”, szwedzkim motorowcu „Nordland” oraz w stoczni gdańskiej. Jako praktykant pracował na statku „Pułaski”, później był asystentem maszynowym na s/s Kościuszko. Pracę tę przerwał z powodu służby wojskowej w l. 1934-35. Służył w kompanii łączności Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie, potem w Szkole Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył jako mechanik samolotowy, uzupełniając praktykę i teorię silników spalinowych oraz lekkich konstrukcji. Od 1936 do 1939 Pracował w Państwowej Wytwórni Prochu w Pionkach pod Warszawą jako kierownik wydziałowych warsztatów remontowych. W 1935 rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej, które przerwał, tytuł inżyniera uzyskał po II wojnie światowej w 1957 na Politechnice Gdańskiej.