na przekroju poprzecznym ma odcienie purpurowe, podczas gdy u jeleniaka sarniego jest białe. Trufla czarnozarodnikowa (Tuber melanosporum) ma czarniawą powierzchnię pokrytą małymi, wielokątnymi poletkami z płytkimi bruzdami między nimi, ponadto jego wypełnione zarodnikami wnętrze jest ciemniejsze niż wnętrze trufli.
Występowanie i siedlisko Podano występowanie jeleniaka sarniego na Nowej Zelandii i na wszystkich kontynentach poza Afryką i Antarktydą. Najwięcej stanowisk podano w Europie, również w Polsce notowany jest na licznych stanowiskach. Jest najczęściej spotykanym gatunkiem jeleniaków i jest częsty.
Grzyb podziemny ektomykoryzowy. Występuje w lasach liściastych i iglastych. Notowany pod sosnami (Pinus), świerkami (Picea), dębami (Quercus), bukami (Fagus), kasztanami (Castanea) i czystkami (Cistus). Występuje na głębokości 4–9 cm pod ziemią i z tego powodu jest trudny do znalezienia. Łatwo jednak można go znaleźć, gdy nad ziemią znajdują się podkładki maczużnika nasięźrzałowego (Tolypocladium ophioglossoides), który pasożytuje na nim. Owocniki jeleniaka sarniego zwykle występują gromadnie przez cały rok, najłatwiej jednak znaleźć je jesienią, gdyż wówczas maczużnik nasięźrzałowy tworzy nad ziemią podkładki.
Nazywany bywa fałszywą truflą. Dla ludzi jest grzybem niejadalnym, chętnie jednak jedzą go sarny i dziki.
Przypisy
Kategoria:Grzyby podziemne Kategoria:Jeleniakowate Kategoria:Mykobiota Polski