Podobne siedlisko zamieszkuje awahi samotny. Oba gatunki zajmują nisze różniące się głównie czasem aktywności. O ile szczyt aktywności awahi przypada na zmierzch, lepilemur samotny aktywny jest raczej w środku nocy. Wiedzie samotne, nocne życie, unikając światła księżyca, co też odróżnia go od awahi. Zróżnicowanie takie może redukować konkurencję między gatunkami, zmniejszając też zagrożenie ze strony drapieżników i sprzyjając zdobywaniu pokarmu.
Zagrożenia i ochrona Całkowita liczebność gatunku nie jest znana, wiadomo jednak, że się obniża.
Gatunek ujęto w Załączniku I CITES. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) po raz pierwszy odniosła się do gatunku w 2008, zauważając jednak brak odpowiednich danych wystarczających do klasyfikacji. Status DD podają dalej w 2013 Schwitzer et al. w Handbook of the Mammals of the World. Podają jednocześnie, że rok wcześniej IUCN/SSC Lemur Red-Listing Workshop oceniło go jako krytycznie zagrożony. Status ten przyjęła w 2014 IUCN. W 2018 złagodziła klasyfikację na zagrożony. IUCN wskazuje tutaj ograniczony i pofragmentowany zasięg występowania gatunku, postępującą degradację zajmowanych przez niego siedlisk.