Elewacja główna, południowa, w części przyziemia zaznaczone jest boniowaniem płytowym. W trzeciej osi od strony wschodniej znajduje się otwór drzwiowy głęboko osadzony z poprzedzającymi go schodami. Kondygnacje rozdzielone są gzymsem kordonowym, a ostatnia kondygnacja zakończona jest wydatnym wieńczącym gzymsem, wspartym na konsolowych wspornikach, pod którym znajduje się ząbkowany fryz. W elewacji umieszczone są prostokątne okna, na czwartej kondygnacji nieco mniejsze, na II i III kondygnacji zakończone gzymsami nadokiennymi. W części cokołowej znajdują się małe okna piwniczne. Na osi środkowej, powyżej drugiej kondygnacji znajdował się kartusz z herbem Wrocławia.

Elewacja zachodnia, siedmioosiowa, ma taką samą kompozycję jak elewacja południowa.

Budynek nadal połączony jest przejściem wewnętrznym z sąsiednim, wschodnim budynkiem.