W postaci ostrej powoduje zmętnienie ciała szklistego o żółtawym zabarwieniu i postępujące formowanie się w nim złogów nieulegających wchłonięciu nawet po ustaniu stanu zapalnego. W przeciwieństwie do zmętnienia rozsianego, które cofa się po ustaniu stanu zapalnego, postępuje do zaćmy tylnej ściany torebki soczewki lub odwarstwienia siatkówki. Z czasem następuje zapadnięcie gałki ocznej zapalenie równoległe całej błony naczyniowej gałki ocznej. Przebieg łączący objawy dwóch wariantów powyżej. Może wystąpić jako początkowe stadium lub dopiero w zaawansowanej chorobie
Leczenie Ze względu na nie do końca poznaną etiologię, choroba pozostaje obecnie nieuleczalna. Możliwe opcje terapeutyczne skupiają się przede wszystkim na zapobieganiu nawrotom oraz łagodzeniu objawów. W fazie ostrej polegają przede wszystkim na: wygaszaniu stanu zapalnego – podawane miejscowo i/lub systemowo kortykosteroidy. Miejscowo lekiem pierwszego wyboru są krople lub maści z deksametazonem, a także prednizolonem i triamcynolonem (początkowo 4-6 razy dziennie). Alternatywą jest stosowanie zastrzyków podspojówkowych (lub doszklistkowych) z triamcynolonem, działających 7 – 10 dni.. Jednak badania dotyczące zastrzyków z triamcynolonu są obecnie dość skąpe i były prowadzone na niewielkiej liczbie pacjentów z krótkim czasem obserwacji po zabiegu.