Konstytucja Islamskiej Republiki Iranu (pers. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران, Qanun-e Asasi-je Dżomhuri-je Eslami-je Iran) – akt prawny Islamskiej Republiki Iranu przyjęty 3 grudnia 1979 roku w referendum narodowym. Znowelizowana w 1989. Zastąpiła konstytucję z 1906 roku.
Preambuła Preambuła konstytucji Iranu jest opracowana w duchu religijnym. Zawiera odwołania do islamu, rewolucji z 1979 i postaci Ajatollaha ChomejniegoPreambuła konstytucji.
Podział Oryginalnie ustawa nie zawierała typowego dla światowych konstytucji podziałów na artykuły, składała się jedynie z części: preambuła, awangarda ruchu, państwo islamskie, gniew narodu, cena, jaką poniósł naród, władza w islamie, przywództwo sprawiedliwego prawnika, ekonomia jest środkiem a nie celem, kobiety w konstytucji, armia w ideologii, sądownictwo w konstytucji, władza wykonawcza, środki masowego przekazu, reprezentacja.
W 1989 roku, w wyniku nowelizacji tekst został usystematyzowany, na kształt typowej konstytucji. Obecnie składa się ze 117 artykułów i 14 rozdziałów.
Założenia ideologiczne Konstytucja deklaruje państwo wyznaniowe. Według niej wszystkie przepisy mają opierać się na naukach Koranu i prawie islamskimArt. 4. konstytucji.